در بافت آیات قرآن، واژۀ «روح» به صورت مذكر آمده است. بهعكس واژۀ «نفس» كه در همۀ آیات به صورت مؤنث است. این تقسیمبندی آشكارا دارای پس زمینههای جنسی در امر توالد و تناسل است. در عالم واقعیت و جهان عینی، هیچ مذكری زایشگر نیست بلكه بذری در خود دارد که میتواند با در آمیختن با مؤنثی از نوع خود، آن مؤنث را بارور كند.




