درخت حیات که در تورات از آن یاد شده، تمثیلی از دغدغۀ جاودانگی است. اما با شکست انسان در نرسیدن به درخت جاودانگی، ابتدا تولید مثل به عنوان تداوم حیات فرد در فرزندان مورد توجه قرار گرفت و از آنجا که این هم تا حدودی با شکست مواجه شد، طرح ملکوت و عالم پس از مرگ به گونهای جدیتر به میدان آمد.
آنچه به نقل از تورات و دیگر کتب دینی در بارۀ آدم و حوا، درخت حیات و حتی ابراهیم مینویسم، بیشتر از منظر وقایع اسطورهای هستند و نه واقعبودگیِ تاریخی. اگرچه در بسیاری موارد، وقایع اسطورهای، بر زندگی و تمدن بشری تأثیر میگذارد مانند داستان یعقوب و پدید آمدن بنیاسرائیل، یا حتی مسیح و شکل گیری مسیحت در تاریخ مستند.
